Januari 2009 Wintertied
!

´t Is weer wintertied

En veur sommigen is dat ’n stried.

Veurnoamelijk veur de oalen:

Met snei en gladden, binnen ze bange dat ze voalen

En veur heur mag de winter dan ook snel verdwienen,

Ze zain laiver ’t veurjoarszunnegie schienen!

Mensen ’s mörgens met´n dikke jaaze aan noar boeten,

Want de auto het weer bevroren roeten.

Gladde wegen en slechtzicht,

Op weg noar ’t waark, ´t is heur plicht.

Wintertied is veur aanderen weer pret,

Want de scheuvels kinnen weer uut vet.

De knoalen binnen bevroren en de iesboanen weer open,

´t Is weer tied veur scheuvellopen.

Sneipoppen mokken klein en groot,

Kinder met de slee op ’n bevroren sloot.

Wintertied, de wind dei jagt om´t huus,

´t Is naargens beter as thuus,

De zunne schient aan´n strakke blaauwe lucht,

Vogels zuiken ain schoelploats, veur de koalde op de vlucht.

Wintertied, koald, snei en soms gries en guur,

´t Is voak mor van körte duur

En zo heft elke tied zien veur en tegen,

Veur de aine is de winter ’n pracht tied en veur ’n aander komt ’t veurjoar elk joar weer as ’n zegen. zegen.