Vakantie

Op het moment van dit schrijven zit de vakantie er bijna op en als u dit leest, zit de vakantie er al lang weer op. Vele mensen horen klagen over het weer, maar tot op dit moment is het een fantastische zomer. Niet dat noodweer van een alsmaar schijnende zon en temperaturen van boven de 30 graden, dit bleef ons gelukkig bespaard. Je moet wel een beetje goede invulling aan de vakantie geven, je hebt niet voor niets vakantie. Moeten we dan Valthermond voor even verlaten? Ik Niet. En waar moet je naar toe, de folders van het reisbureau hebben hetzelfde probleem als al die financiële producten van onze bankiers: het ziet er geweldig uit, maar de realiteit is vaak een ander verhaal. Ik durf het nog wel sterker te stellen: in een vakantiefolder kan zelfs Nieuw Weerdinge er uitzien als een toeristische attractie.

Nou heb ik niet het gevoel dat het rondbrengen van de post een reden moet zijn voor 4 weken vakantie, er zijn beroepen met meer stress. Maar ja, vakantie is ook wel lekker, Valthermond even helemaal stressvrij te bekijken. De wekker uitlachen en Bono (de kat) storend vinden omdat hij toch wel een keer ontbijt wil. Helemaal niets doen is ook geen ideale vakantie, dan kan ik net zo goed ook 14 dagen nutteloos aan het strand gaan liggen, moet er niet aan denken!

Wat dan te doen in de vakantie? Natuurlijk had ik ook kunnen proberen de wereld te redden. Maar met Geert zijn vernietigende kracht is het behoorlijk tegen de stroom in roeien. En onze lieve Heer dicht ik op dit gebied toch ook wat meer kwaliteiten toe. Het een beetje rustig houden in mijn eigen wereldje levert genoeg werk op, Welke mogelijkheden hebben we nog meer om van een geslaagde vakantie te kunnen spreken? Ik dacht aan een meer sportieve invulling ervan. Voetballen geniet van een welverdiende rust, dus moeten we het zoeken in de volgens Johan Derksen zogenoemde B-sporten. Dan vooral wielrennen en tennissen. Het afzien in de bergen, de valpartijen, het Belgisch commentaar, het raffinement, gezonde mensen met meestal een gezonde geest, het groene van Wimbledon. Kan er uren naar kijken.

Heb ook nog naar Tour de Jour gekeken, met Gert Jacobs, een oude klasgenoot. Schoolvriend gaat wat te ver. Altijd wel een beetje raar naar Gert gekeken. Ging bang aan de kant zitten als wij gingen voetballen, maar geen spoortje van angst in een massasprint, vreemd. Persoonlijk kan ik me beter dulden bij het tennissen dan het wielrennen. Bij het tennissen ben je altijd alert, uit het niets kan er een wonderbal komen. Bij het wielrennen heb ik het nooit dat ik denk: ‘wat een mooie pedaaltrap’.