Hol mie vast, as k wankel bin
zörg veur mie, als k nait meer kin
Hol mie vast, in mooie doagen
mor, ook as ik vol zit met vroagen
Hol mie vast, as k verdrailek bin
ain uutgestoken haand, n waarme stem
Hol mie vast, as k opstandig bin
en mie òfvroag, het nog wel zin
Hol mie vast, in duustere doagen
as t stoer is om t verdrait te droagen
Hol mie vast, as k niksmeer kin
en deur zaikte overvoalen bin
Hol mie vast, as alle hoop vervlogen is in t leven
en het gevecht op mout geven
Hol mie vast, in mien leste doagen
dicht bie mekoar om t verdrait te droagen
Hol de mooie herinneringen vast, as k der nait meer bin
wieder met mekoar, zunder mien stem
Hol mekoar vast, ook al zal t soms stoer goan
t leven bestaait uut mooie mementen, mor ook uut n troan troan
Jan H. Ottens.