door Jan H. Ottens

Geduld is ’n schone zoak

Tenminste, dat heur je voak.

Mor, wat je ook doun of woar je ook binnen

Mensen, roak nooit boeten joen zinnen.

Nait op ’t voetbalveld, thuus, op stroade of in ’t café

Reageer joe nait oaf op de aander, o nee!

Tel eerst tot tiene of nog meer

En dat geldt veural in ’t verkeer.

In ’t verkeer hebben we hailemoal gain geduld

En krigt de aander voak de schuld.

Och, we doun allemoal wel ’s wat verkeert

Ondanks dat we ’t allemoal zo goud hebben leerd.

En op ’t voetbalveld binnen we allemoal scheidsrechter

Mor, wat er ook gebeurt, speul nóóit veur eigen rechter.

En of dat nou in ’t veld is of langs de liene

Mensen, tel toch eerst tot tiene!

Geduld is veur de aine misschien hail gewoon

En veur de aander nait zo schoon.

Och, en misschien telt de aine tot achte of negen

En is ’n aander  met aine of twij al tevreden.

Mor, as je nou tot aine tellen of elf

Blief oaltied joe zelf.

Respecteer de aander zoals hij of zij is

Dan zullen we ervoaren dat tellen voak overbodig is.