Een verlate kennismaking:

de vrouw die ik ben

Eens was ik onzeker en verlegen,

gebroken en weer opgebouwd.

Soms vernederd en bespeeld,

teveel mensen blind vertrouwd.

Nu met iets meer zelfvertrouwen,

acceptatie van wie ik ben.

Dat ik dit nu uitstraal,

zegt eenieder die ik ken.

Natuurlijk heb ik ook mijn fouten,

ben soms wat snel geïrriteerd.

Niet alles heb ik goed gedaan,

maar van mijn fouten toch geleerd.

Warm en zacht vol passie voor het leven,

een groot hart met heel veel ruimte

en liefde in overvloed om te geven.

Ben klein in lengte, mollig gebouwd,

maar wel iemand die heel veel wordt toevertrouwd.

Een mensje dat, als ik kan, bereid is iedereen te helpen.

Ik bescherm mijn gezin met mijn leven,

voor alle dierbaren in mijn hart zou ik zonder twijfel ‘alles geven’.

Perfect ben ik niet, dat zal ik ook nooit beweren.

Ook al bevalt het de mensen wie ik ben,

ik heb ook nog een hoop te leren.