Ik hou erg van buiten zijn. Lekker met mijn neus in de frisse wind, werken met de paarden of les geven, is mijn lust en mijn leven.

Dat het fris is op mijn slaapkamer vind ik ook heerlijk. ’s Avonds kruip ik lekker tegen Theo aan en zijn de koude lakens al snel warm. Anders gaat het als Theo er niet is. Vooral met de aanhoudende vrieskou van afgelopen tijd. Ik neem een lekkere warme douche voordat ik ga slapen, maar de lakens zijn toch akelig koud als ik er alleen in kruip.

’s Avonds laat belt Theo nog even en nemen we samen de dag door. Dan beken ik hem: ‘Theo, ik ga vanavond vreemd.’ Het is even stil aan de andere kant van de lijn. In de stilte hoor ik dat Theo mijn woorden afweegt. Hij kent mijn gevoel voor humor inmiddels wel. ‘O, hoezo dat?’ vraagt hij.

‘Het is echt veel te koud, de ijsbloemen staan op de ramen. Ik heb echt een beetje warmte nodig als ik in bed kruip’, zeg ik.

Weer is het even stil. ‘Met wie dan?’ vraagt Theo. ‘Met IJzeren Hein’, zeg ik met een onderdrukte lach.

In de kast op de overloop heb ik nog altijd twee kruiken bewaard voor je weet maar nooit. En nu komen ze me uitstekend van pas. Als ik onder de douche vandaan kom en mijn bed in kruip, zijn de lakens al lekker warm!