door Jan H. Ottens

Ain schuddeldouk was vrouger in elke huusholden te bekennen

Hij werd gebruukt in klaine en grode gezinnen.

De schuddeldouk was de haile dag veur handen

Even over de kachel of langs de wanden.

Over’t toafelzwilk noa’t eten

En de schuddeldouk werd weer op’t aanrecht smeten.

Kinder met’n snötneuze doar was de schuddeldouk ook goud veur

Of over de zundagse schounen en ze waren weer mooi van kleur.

Wol’n de kinder nait luustern of waren ze drok

Dan kregen ze ain kletse met de schuddeldouk om de kop.

En as voader zwait veur de kop had van’t toene groaven

Dan kwam de schuddeldouk weer opdroaven.

Even met de schuddeldouk om de kop

En hij stond d’r weer fris op.

Hadden de kinder noa’t eten nog’n smerige mond

Dan ging moeke nog even met de schuddeldouk in’t rond.

En as de oalders veside kregen en de koppies waren nait schoon

Even met de schuddeldouk d’r deur, dat was toun hail gewoon.

As kinder thuus kwamen met vieze handen van’t keddesmeer

Grepen ze’t eerst noar de schuddeldouk, oaltied weer.

Soms had de kadde tegen de deure aan pist

Dan werd dat met de schuddeldouk weer oafwist.

En zat d’r ain dikke spinne in ain of de aander houk

Dan kreeg de spinne ’n klap met de schuddeldouk.

As’t ’s nachts stief vroren had

Dan lag de schuddeldouk soms bevroren op’t aanrechtblad.

De schuddeldouk werd gebruukt veur doezend en ain dingen in elke huusholden

Veur’t zwait oafvegen, over de toafel en neusverkolden.

Met de schuddeldouk in de hand werd alles weer schier

We hebben de schuddeldouk nou verruilt veur keukenpapier.