door Jan H. Ottens
Er binnen van dei doagen
Dat je niks kinnen verdroagen
Piene in’t lief
Last van de spieren en de nekke stief.
Er binnen van dei doagen
Dat je nait te veul aan mie mouten vroagen
De kop stait mie d’r nait noar
Ben dan ook vot met de aander kloar.
Er binnen van dei doagen
Dat ik niks aanders dou dan kloagen
Niks wil mie lukken
Last van de rugge, kin mie hoast nait bukken.
Er binnen van dei doagen
Dat je nog gain panladde deurmidden kinnen zoagen
Last van de handen en zulks meer
Kramp in de vingers, keer op keer.
Mor er binnen ook van dei doagen
Dat je alles kinnen verdroagen
Je zitten lekker in joen vel
Och, dat huif ik joe nait te vertellen, dat waiten ie wel.
Soms kinnen je alles en dan weer niks verdroagen
Mor voak zit ook tussen de oren
En tot het leste
Elk en ain vuilt zien eigen het beste.
