Waarom steeds weer vechten,

waarom toch steeds die haat?

Allerlei vreemde ziektes,

veel armoe in menige straat.

Ik zou wel willen helpen,

’k zou alleen niet weten hoe.

’k Zou wel iets willen betekenen,

maar hoe of wat… wat kan ik doen?

Je wordt er soms verdrietig van,

die beelden op tv.

Steeds hele nare dingen,

daar zit ik best wel mee.

Want hier hebben wij toch alles?

Een huis,een bed, een goede school.

En toch hoor ik mezelf soms klagen,

zo van: Hé bah, al weer rode kool!

Daarna voel ik me dan schuldig

en vind mezelf verwend.

Want in mijn hele leven

heb ik die honger nooit gekend.

Onze kamer staat vol spullen,

van meubels, prulletjes, tot tv en pc.

Soms zit ik wel eens te denken:

neem alles voor mijn part maar mee.

Ook steunen wij menig goede doel,

dan voel je je tevreden,

het geeft een fijn gevoel.

Maar toch blijft er iets knagen,

ik weet niet goed waarom.

Wij mogen echt niet klagen,

want dat maakt ons pas dom.

Wat ik een ieder nog zou willen wensen voor het nieuwe jaar:

gezondheid en geluk, maar bovenal tevreden zijn met elkaar!