Dat is ’n dikke! Wat zal ze wegen?

Wat ’n ladde! Zal zien vraauw hom wel eten geven?

Most es kieken! Wat ’n stel is dat,

’t Is net wat en hoalf wat!

Het is toch roar,

Als we noar ’n aander kieken, hebben we vot ’n oordail kloar:

Dei rookt veul! ’t Is net ain schösstain.

Wat ’n lange lentert, hest dat zain?

Wat ’n klaintje, is vast ’n keer oafvroren.

Och, en dat is vast familie van ’n kniene, hij het net zulke oren!

Hou zal dat toch kommen, dat we oaltied oordailen en over de aander proaten?

Misschien doun we het onbewust en hebben het zulf nait in de goaten.

We ploatsen mensen in vakken; dik, dun, groot en klain,

Mor het belangriekste is hou we er van binnen uutzain.

Gain mens is perfect, elk het wel wat,

Loat ieder in zien weerde, makkeliek zat.

Van boeten is gain mens geliek,

Mor ieder mens is wel uniek!