Dubbelklik hier om de afbeelding te veranderen
Juni 2007 De Teek

juni 2007

 

De teek

 

Drenthe is dun bevolkt en dat moet zo blijven. Voor de teek geldt dat niet. In onze provincie komt dit spinachtige diertje helaas veel voor. Er is veel onrust over, aangezien het een belangrijke rol kan spelen in het ontstaan van de ziekte van Lyme (borreliose). Een minderheid van de teken is besmet met een bacterie, de Borrelia Burgdorferi. Deze kan in een aantal varianten voorkomen en iedere variant kan in aparte ziektevormen tot uiting komen; de ene variant geeft huidklachten, de andere meer gewrichtsklachten en weer een andere soort kan ons zenuwstelsel ziek maken. De ziekte van Lyme bestaat dus uit verschillende verschijningsvormen en is dus niet een ziekte die bij iedereen hetzelfde verloopt.

De kans op besmetting na een tekenbeet is relatief laag: de teek moet besmet zijn met de bewuste bacterie en moet langer dan 24 uur in onze huid zijn vastgebeten. Meestal ontdekken we binnen een dag wel dat er een teek in de huid zit vastgebeten, dus kan verwijdering op tijd plaats vinden. De angst om de ziekte van Lyme te krijgen, is in veel gevallen dus ongegrond. Een teek die binnen 24 uur wordt verwijderd, zal dus in de meeste gevallen niet leiden tot besmetting met de gevreesde bacterie.

Over het verwijderen van een teek bestaat veel onduidelijkheid. Volgens de laatste richtlijnen (voorjaar 2007) dient een teek met een pincet recht uit de huid getrokken te worden. Soms kan het kopje blijven zitten, maar dat vergroot de kans op besmetting niet: het valt later meestal vanzelf als een korstje van de huid. Na het verwijderen dient de huid met 70% alcohol of met een betadine-jodiumoplossing te worden gereinigd.

Helaas worden er toch jaarlijks mensen besmet na een tekenbeet. Meestal (niet altijd!) ontstaat er dan een rode verkleuring rond de plaats waar de teek in de huid heeft vastgezeten. Dat kan na drie dagen tot drie maanden optreden. Enkele weken tot een jaar na de besmetting treden er dan gewrichtsklachten op, al dan niet gepaard gaand met griepachtige verschijnselen. Door middel van bloedonderzoek (drie tot zes weken na de beet) kan een besmetting worden opgespoord. Vaak is bij een twijfelachtige uitslag een tweede test nodig, die enkele weken later wordt herhaald. In de meeste gevallen is er dan zekerheid over het bestaan van de ziekte van Lyme en kan er tijdig worden ingegrepen door het innemen van de juiste medicijnen (antibiotica). Veelal is een kuur van tien dagen al voldoende.

 

Mocht de teek u te grazen nemen, dan kunt u in Valthermond een beroep doen op uw huisartsen en uw apo-teek. Fijne vakantie!